Child Of The Light

Dit personage uit zich niet in de vorm van een serie. Nee nee, ik denk niet alleen na over het animeren en maken van series, maar ook aan videogame formaten. Hoewel ik niet denk dat hier echt iets van zal komen, is het leuk om na te denken hoe zo’n verhaallijn zou kunnen lopen als het een videogame was.

Silvie is een meisje zonder stem dat een simpele missie heeft; ze moet 6 verloren stukken van een kristal terug zien te vinden voor een lang vergeten godin, Aluna, om haar weer terug te brengen naar het echte bestaan. Silvie kwam de verlaten en vergeten tempel tegen toen ze op een stormachtige avond verdwaalt was geraakt. Ze bracht Aluna terug van haar slaap en stelde zich kandidaat om haar te helpen. Aluna gaf Silvie bescherming en kracht; het zal een gevaarlijke reis worden. Om te voorkomen dat mensen haar verdacht vinden, verbergt ze haar linker oog (waar het teken van kracht zit) onder haar haar. Natuurlijk zijn er vijanden van deze godin, die willen voorkomen dat ze met haar licht weer terug zal keren en balans zal herstellen aan een wereld die in puin ligt. Er is namelijk een god van duisternis en kwaad; Ruh-Ak

Eigenlijk heten Aluna en Ruh-Ak veel ingewikkelder. Maar door de tijd heen zijn hun namen veranderd in de stenen geschriften en zijn ze begrijpbaar in een sterfelijke taal.
Aluna komt van het oud Wysteriaans ”All Nuh Ah” wat ”Eenheid van het licht” betekent.
Ruh-Ak is afgeleid van ”Ru Hah Ack” wat ”Goddelijke nacht” betekent.
De relatie tussen deze 2 heb ik gebaseerd op personages van My Little Pony; ze houden wel van elkaar (platonisch), maar vanwege hun scherpe verschillen kwamen ze in een groot conflict, wat leidde tot de uiteindelijke kapotte en donkere wereld die Sylvie moet doorstaan.

Het spel zou verlopen als een open wereld met 1 hoofdmissie, het verzamelen van de de 6 kristal stukken, maar je hebt wel de mogelijkheid om je vrij te bewegen. De wereld zelf, genaamd Wysteria, is fantasy gebaseerd, dus veel vreemde en magische plekken. Bossen met enorm hoge bomen, eindeloze vlaktes van steen en stranden met blauw en paars zand. Magische wezens die je kunt temmen, maar als je niet uitkijkt val je zo een ravijn in. Het is een prachtige wereld die helaas in een greep van duisternis zit en al honderden jaren lang geen puur licht meer heeft gezien. Zelfs licht zoals vuur is blauw of grijs.

Het spel zou eindigen met één groot gevecht tussen licht en donker. Aluna komt terug tot leven en de speler moet haar besturen om Ruh-Ak te verslaan. Als dit eenmaal lukt, keert het licht terug in Wysteria, en wordt Silvie bevrijd van haar teken. Maar als het licht op een bepaalde manier valt, is het nog te zien. Ze besluit de tempel te herstellen in zijn originele glorie en blijft hier voor de rest van Aluna’s bestaan. Zij is haar dochter, een kind van de godin, zij die Wysteria heeft weten te weerkeren van duisternis. Ze is niet letterlijk haar dochter, maar Aluna noemt haar wel ”my child/mijn kind”, in een affectieve manier.

Ruh-Ak wordt niet verbannen of verwoest. Zonder het duister is er immer ook niks behalve licht. Ze besluiten weer samen de regie over Wysteria weer, als broer en zus, gelijken.