The Eternity Garden

Dit idee kwam voort uit een paar schetsen die ik gemaakt heb ik een schoolschrift. In tegenstelling tot FREAKS! en Hollow Pines is dit een verhaal dat ik helemaal zelf heb verzonnen. Het gaat over drie kinderen; Jessica (de oudste zus), Nora (de middelste zus) en Alex (de jongste en enige broer) Riley. Hun relatie is ingewikkeld. Jessica is een typische puber, schreeuwt tegen haar ouders en is ontzettend populair op haar school. Nora is meer verlegen, teruggetrokken en stil. Alex is het meest energiek, irriteerd graag zijn oudste zus en heeft een intense liefde voor vogels. Op een dag wordt Jessica opgezadeld met de taak haar zus en broertje naar school te rijden. Tijdens de rit krijgen Jessica en Nora ruzie (de woede komt voornamelijk van Jessica), en ze eindigen in een ongeluk. Wat blijkt? Ze zijn overleden. De drie komen terecht in ‘’The Eternity Garden’’, de tuin van de overledenen.

Ze ontmoeten de zogenaamde ”Mother”, de mysterieuze vrouw die de tuin en de zielen bewaakt. Het trio gaat in discussie; ze willen helemaal niet dood zijn en hier blijven voor altijd. Dan worden ze verteld dat er voor hen toch een manier is om terug tot leven te komen. ”The Asphodas Journey” (Asphodas reis); een lange reis door de wereld van het naleven waarin ze allerlei obstakels moeten doorstaan. Ze moeten ontdekken wat ze beter hadden kunnen doen in hun leven en wat hun dood misschien had kunnen voorkomen.

Door de reis heen groeien de drie steeds dichterbij aangezien ze recht tegenover hun problemen en negatieve eigenschappen worden neergezet. Er zijn geen geheimen in het naleven. Jessica wordt wat zachter, Nora zelfverzekerder en Alex leert sociale hints op te pakken.

Maar dan komen ze erachter precies hoe ze zijn overleden. Na een lange, lange reis vol emotie, hoge bergen en vechtarena’s, staan ze voor de garage van hun huis. Ze snappen het niet. Waarom zou er hier iets fout gegaan zijn? Waarom laten ze hen nu een herinnering zien die niet van hen zelf is?
De ouders hadden genoeg van hun oudste dochter die alleen maar schreeuwt en klaagt; ze saboteren de auto en hopen op een wonder. Maar ze waren het compleet vergeten toen ze Jessica vroegen haar broertje en zusje naar school te brengen, en stuurden alle drie hun eigen kinderen hun dood tegemoet.

Geschokeert door de revelatie, keren de kinderen weer tegen elkaar. Al die tijd, die hele reis lang, was Jessica de reden dat ze hier überhaupt waren. Nora verliest haar geduld en wordt ongeloofelijk boos op haar oudere zus. Alle jaren van pesterij en irritatie komen naar boven. Alex probeert zijn oudere zussen te kalmeren, maar Jessica kan zelf ook nauwelijks meer nadenken. Alles was haar fout. De wereld van de herinnering om hun heen scheurt en breekt als glas hoe harder Nora schreeuwt. Weg is de herinnering weer, ze zijn weer terug bij af, dood. De kinderen gaan hun eigen weg, terug naar een oneindigheid in de dood.

Jessica keert naar iemand die ze onderweg zijn tegengekomen; The Bookkeeper. Een verwarde vrouw die continu omringt is door brieven, boeken, pennen en torenhoge stapels papier. Zij houdt het leven na de dood in stand door middel van boekhouding! Maar ondanks haar komisch grote bril en verwarde persoonlijkheid, luistert ze naar de bezoeker. Jessica heeft nog nooit in haar leven zo veel spijt gevoeld. Ze huilt en ze wenst dat zij alleen was overleden, dat ze niet haar broertje en zusje had meegesleurd. Ze wenst dat ze een betere dochter en zus was geweest. Maar daarvoor is het nu te laat. De Bookkeeper vertelt haar dat het hele punt van de Asphodas Journey was om je dood te begrijpen en te accepteren. Uiteindelijk kan je niet ontsnappen aan de dood, maar je kan het wel begrijpen.

De kinderen gaan door de 5 onderdelen van rouw; ontkenning, boosheid, onderhandelen, depressie en aanvaarding. In deze volgorde speelt het verhaal zich ook af. Eerst geloven ze niet dat ze dood zijn, daarna wordt Jessica boos en dan krijgen ze te horen over de Asphodas Journey. Aan het einde raken ze allemaal een beetje depressief zodra ze uit elkaar gaan, en das pas, helemaal aan het einde, aanvaarden ze hun dood.

In het laatste onderdeel van het verhaal zoekt Jessica haar broertje en zusje weer op. Nora heeft zich teruggetrokken in de Eternity Garden en weigert met haar te praten. Ze blijft het proberen, blijft maar sorry zeggen. Na een minuut van luisteren, besluit Nora haar zus een laatste kans te geven. Samen gaan ze op zoek naar hun kleine broertje, die zich verstopt heeft op het strand onderdeel van deze wereld. Daar voelt hij zich het veiligst, omdat zijn beste herinnering was van een dagje strand toen hij nog kleiner was, toen ze alledrie nog goed met elkaar om konden gaan. Jessica en Nora gaan naast hem zitten en ze hebben een heart-to-heart gesprek. Alex vertelt over de herinnering en dat hij het altijd gemist heeft hoe ze met elkaar om gingen toen.

Het verhaal eindigt hier. Met de drie kinderen die hun dood geaccepteerd hebben en samen kijken naar de eeuwige zonsondergang die deze wereld hun bied.